Ve izâ messel insâned durru deânâ li cenbihî ev kâiden ev kâimâ, fe lemmâ keşefnâ anhu durrehu merre ke’en lem yed’unâ ilâ durrin messeh, kezâlike zuyyine lil musrifîne mâ kânû ya’melûn

Türkçe meal

İnsana bir sıkıntı dokundu mu, gerek yan üstü yatarken, gerek otururken, gerekse ayakta iken (her halinde bu sıkıntıdan kurtulmak için) bize dua eder. Ama biz onun bu sıkıntısını ondan kaldırdık mı, sanki kendisine dokunan bir sıkıntı için bize hiç yalvarmamış gibi geçer gider. İşte o haddi aşanlara, yapmakta oldukları şeyler, böylece süslenmiş (hoş gösterilmiş)tir.