Abese

Abese ve tevellâ

(1-2) Kendisine o âmâ geldi diye Peygamber yüzünü ekşitti ve öteye döndü.

En câehul a’mâ

(1-2) Kendisine o âmâ geldi diye Peygamber yüzünü ekşitti ve öteye döndü.

Ve mâ yudrîke leallehu yezzekkâ

(Ey Muhammed!) Ne bilirsin, belki de o arınacak

Ev yezzekkeru fe tenfeahuz zikrâ

Yahut öğüt alacak da bu öğüt kendisine fayda verecek.

Emmâ menistagnâ

Kendini muhtaç hissetmeyene gelince;

Fe ente lehu tesaddâ

Sen, ona yöneliyorsun.

Ve mâ aleyke ellâ yezzekkâ

(İstemiyorsa) onun arınmamasından sana ne!

Ve emmâ men câeke yes’â

(8-10) Allah'a karşı derin bir saygıyla korku içinde koşarak sana geleni ise bırakıp, ona aldırmıyorsun.

Ve huve yahşâ

(8-10) Allah'a karşı derin bir saygıyla korku içinde koşarak sana geleni ise bırakıp, ona aldırmıyorsun.

Fe ente anhu telehhâ

(8-10) Allah'a karşı derin bir saygıyla korku içinde koşarak sana geleni ise bırakıp, ona aldırmıyorsun.

Kellâ innehâ tezkirah

Hayır, böyle yapma! Çünkü bu (Kur'an) bir öğüttür.

Fe men şâe zekerah

Dileyen ondan öğüt alır.

Fî suhufin mukerrameh

(13-16) O, şerefli ve sâdık yazıcı meleklerin elindeki yüksek, tertemiz ve çok değerli sahifelerdedir.

Merfûatin mutahherah

(13-16) O, şerefli ve sâdık yazıcı meleklerin elindeki yüksek, tertemiz ve çok değerli sahifelerdedir.

Bi eydî seferah

(13-16) O, şerefli ve sâdık yazıcı meleklerin elindeki yüksek, tertemiz ve çok değerli sahifelerdedir.

Kirâmin berarah

(13-16) O, şerefli ve sâdık yazıcı meleklerin elindeki yüksek, tertemiz ve çok değerli sahifelerdedir.

Kutilel insânu mâ ekferah

Kahrolası (inkarcı) insan! Ne nankördür o!

Min eyyi şey’in halakah

Allah onu hangi şeyden yarattı?

Min nutfeh, halakahu fe kadderah

Az bir sudan (meniden). Onu yarattı ve ona ölçülü bir şekil verdi.

Summes sebîle yesserah

Sonra ona yolu kolaylaştırdı.

Summe emâtehu fe akberah

Sonra onu öldürdü ve kabre koydu.

Summe izâ şâe enşerah

Sonra, dilediği vakit onu diriltir.

Kellâ lemmâ yakdı mâ emerah

Hayır hayır o, Allah'ın kendisine emrettiğini yerine getirmedi. (İman etmedi.)

Felyanzuril insânu ilâ taâmih

Her şeyden önce insan, yediği yemeğine bir baksın!

Ennâ sabebnel mâe sabbâ

Gerçekten biz, yağmuru bol bol yağdırdık.

Summe şekaknel arda şakkâ

Sonra toprağı, iyiden iyiye yardık!

Fe enbetnâ fîhâ habbâ

(27-32) Böylece sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için orada taneler, üzümler, yoncalar, zeytinler, hurmalıklar, sık ağaçlı bahçeler, meyveler ve otlaklar ortaya çıkardık.

Ve ineben ve kadbâ

(27-32) Böylece sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için orada taneler, üzümler, yoncalar, zeytinler, hurmalıklar, sık ağaçlı bahçeler, meyveler ve otlaklar ortaya çıkardık.

Ve zeytûnen ve nahlâ

(27-32) Böylece sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için orada taneler, üzümler, yoncalar, zeytinler, hurmalıklar, sık ağaçlı bahçeler, meyveler ve otlaklar ortaya çıkardık.

Ve hadâika gulbâ

(27-32) Böylece sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için orada taneler, üzümler, yoncalar, zeytinler, hurmalıklar, sık ağaçlı bahçeler, meyveler ve otlaklar ortaya çıkardık.

Ve fâkiheten ve ebbâ

(27-32) Böylece sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için orada taneler, üzümler, yoncalar, zeytinler, hurmalıklar, sık ağaçlı bahçeler, meyveler ve otlaklar ortaya çıkardık.

Metâan lekum ve li en’âmikum

(27-32) Böylece sizin ve hayvanlarınızın yararlanması için orada taneler, üzümler, yoncalar, zeytinler, hurmalıklar, sık ağaçlı bahçeler, meyveler ve otlaklar ortaya çıkardık.

Fe izâ câetis sahhâh

(33-37) Kişinin kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçacağı gün kulakları sağır edercesine şiddetli ses geldiği vakit, işte o gün onlardan herkesin kendini meşgul edecek bir işi vardır.

Yevme yefirrul mer’u min ehîh

(33-37) Kişinin kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçacağı gün kulakları sağır edercesine şiddetli ses geldiği vakit, işte o gün onlardan herkesin kendini meşgul edecek bir işi vardır.

Ve ummihî ve ebîh

(33-37) Kişinin kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçacağı gün kulakları sağır edercesine şiddetli ses geldiği vakit, işte o gün onlardan herkesin kendini meşgul edecek bir işi vardır.

Ve sâhıbetihî ve benîh

(33-37) Kişinin kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçacağı gün kulakları sağır edercesine şiddetli ses geldiği vakit, işte o gün onlardan herkesin kendini meşgul edecek bir işi vardır.

Li kullimriin minhum yevmeizin şe’nun yugnîh

(33-37) Kişinin kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçacağı gün kulakları sağır edercesine şiddetli ses geldiği vakit, işte o gün onlardan herkesin kendini meşgul edecek bir işi vardır.

Vucûhun yevmeizin musfirah

O gün birtakım yüzler vardır ki pırıl pırıl parlarlar

Dâhıketun mustebşirah

Gülerler, sevinirler.

Ve vucûhun yevmeizin aleyhâ gaberah

O gün nice yüzler de vardır ki, toz toprak içindedirler.

Terhekuhâ katerah

Onları bir siyahlık bürür.

Ulâike humul keferetul fecerah

İşte onlar, kâfirlerdir, günaha dalanlardır.