Müddessir

Yâ eyyuhel muddessir

Ey örtünüp bürünen (Peygamber!)

Kum fe enzir

Kalk da uyar.

Ve rabbeke fe kebbir

Rabbini yücelt.

Ve siyâbeke fe tahhir

Nefsini arındır.

Verrucze fehcur

Şirkten uzak dur.

Ve lâ temnun testeksir

İyiliği, daha fazlasını bekleyerek (bir kazanç elde etmek için) yapma.

Ve li rabbike fasbir

Rabbinin rızasına ermek için sabret.

Fe izâ nukıre fîn nâkûr

(8-9) Sûr'a üfürüldüğü zaman var ya; işte o gün çetin bir gündür.

Fe zâlike yevme izin yevmun asîr

(8-9) Sûr'a üfürüldüğü zaman var ya; işte o gün çetin bir gündür.

Alel kâfirîne gayru yesîr

Kâfirler için hiç kolay değildir.

Zernî ve men halaktu vahîdâ

Beni, yarattığım kişiyle başbaşa bırak.

Ve ce’altu lehu mâlen memdûdâ

(12-13) Ona bol mal ve gözü önünde duran oğullar verdim.

Ve benîne şuhûdâ

(12-13) Ona bol mal ve gözü önünde duran oğullar verdim.

Ve mehhedtu lehu temhîdâ

Kendisine alabildiğine imkanlar sağladım.

Summe yatmau en ezîd

Sonra da o hırsla daha da artırmamı umar.

Kellâ, innehu kâne li âyâtinâ anîdâ

Hayır, umduğu gibi olmayacak. Çünkü o, bizim âyetlerimize karşı inatçıdır.

Se urhikuhu saûdâ

Ben onu dimdik bir yokuşa sardıracağım.

İnnehu fekkere ve kadder

Çünkü o, düşündü taşındı, ölçtü biçti.

Fe kutile keyfe kadder

Kahrolası nasıl da ölçtü biçti!

Summe kutile keyfe kadder

Yine kahrolası, nasıl ölçtü biçti!

Summe nazar

Sonra (Kur'an hakkında) derin derin düşündü.

Summe abese ve beser

Sonra yüzünü ekşitti, kaşlarını çattı.

Summe edbere vestekber

(23-24) Sonra arkasını döndü ve büyüklük taslayıp şöyle dedi: "Bu ancak nakledilegelen bir sihirdir."

Fe kâle in hâzâ illâ sihrun yu’ser

(23-24) Sonra arkasını döndü ve büyüklük taslayıp şöyle dedi: "Bu ancak nakledilegelen bir sihirdir."

İn hâzâ illâ kavlul beşer

"Bu, ancak insan sözüdür."

Se uslîhi sekar

Ben onu "Sekar"a (cehenneme) sokacağım.

Ve mâ edrâke mâ sekar

Sekar'ın ne olduğunu sen ne bileceksin?

Lâ tubkî ve lâ tezer

Geride bir şey koymaz, bırakmaz.

Levvâhatun lil beşer

Derileri kavurur.

Aleyhâ tis’ate aşer

Üzerinde on dokuz (görevli melek) vardır.

Ve mâ cealnâ ashâben nâri illâ melâiketen ve mâ cealnâ ıddetehum illâ fitneten lillezîne keferû li yesteykınellezîne ûtûl kitâbe ve yezdâdellezîne âmenû îmânen ve lâ yertâbellezîne ûtûl kitâbe vel mu’minûne, ve li yekûlellezîne fî kulûbihim maradun vel kâfirûne mâzâ erâdallâhu bi hâzâ meselâ, kezâlike yudıllullâhu men yeşâu ve yehdî men yeşâ, ve mâ ya’lemu cunûde rabbike illâ hû, ve mâ hiye illâ zikrâ lil beşer

Biz, cehennemin görevlilerini ancak meleklerden kıldık. Onların sayısını inkar edenler için bir imtihan vesilesi yaptık ki kendilerine kitap verilenler kesin olarak bilsinler, iman edenlerin imanı artsın, kendilerine kitap verilenler ve mü'minler şüpheye düşmesin, kalplerinde bir hastalık bulunanlar ile kâfirler, "Allah örnek olarak bununla neyi anlatmak istedi" desinler. İşte böyle. Allah dilediğini saptırır, dilediğini doğru yola iletir. Rabbinin ordularını ancak kendisi bilir. Bu, insanlar için ancak bir uyarıdır.

Kellâ vel kamer

(32-37) Hayır, (öğüt almazlar.) Aya, çekilip gittiğinde geceye, aydınlandığında sabaha andolsun ki o (cehennem) insan için; içinizden ileri geçmek yahut geri kalmak isteyenler için uyarıcı olarak elbette en büyük bir şeydir.

Vel leyli iz edber

(32-37) Hayır, (öğüt almazlar.) Aya, çekilip gittiğinde geceye, aydınlandığında sabaha andolsun ki o (cehennem) insan için; içinizden ileri geçmek yahut geri kalmak isteyenler için uyarıcı olarak elbette en büyük bir şeydir.

Ves subhı izâ esfer

(32-37) Hayır, (öğüt almazlar.) Aya, çekilip gittiğinde geceye, aydınlandığında sabaha andolsun ki o (cehennem) insan için; içinizden ileri geçmek yahut geri kalmak isteyenler için uyarıcı olarak elbette en büyük bir şeydir.

İnnehâ le ıhdel kuber

(32-37) Hayır, (öğüt almazlar.) Aya, çekilip gittiğinde geceye, aydınlandığında sabaha andolsun ki o (cehennem) insan için; içinizden ileri geçmek yahut geri kalmak isteyenler için uyarıcı olarak elbette en büyük bir şeydir.

Nezîren lil beşer

(32-37) Hayır, (öğüt almazlar.) Aya, çekilip gittiğinde geceye, aydınlandığında sabaha andolsun ki o (cehennem) insan için; içinizden ileri geçmek yahut geri kalmak isteyenler için uyarıcı olarak elbette en büyük bir şeydir.

Li men şâe minkum en yetekaddeme ev yeteahhar

(32-37) Hayır, (öğüt almazlar.) Aya, çekilip gittiğinde geceye, aydınlandığında sabaha andolsun ki o (cehennem) insan için; içinizden ileri geçmek yahut geri kalmak isteyenler için uyarıcı olarak elbette en büyük bir şeydir.

Kullu nefsin bimâ kesebet rehîneh

Herkes kazandığına karşılık bir rehindir.

İllâ ashâbel yemîn

Ancak ahiret mutluluğuna eren kimseler başka.

Fî cennât, yetesâelûn

(40-42) Onlar cennetlerdedirler. Birbirlerine suçlular hakkında sorular sorarlar ve dönüp onlara şöyle derler: "Sizi Sekar'a (cehenneme) ne soktu?"

Anil mucrimîn

(40-42) Onlar cennetlerdedirler. Birbirlerine suçlular hakkında sorular sorarlar ve dönüp onlara şöyle derler: "Sizi Sekar'a (cehenneme) ne soktu?"

Mâ selekekum fî sekar

(40-42) Onlar cennetlerdedirler. Birbirlerine suçlular hakkında sorular sorarlar ve dönüp onlara şöyle derler: "Sizi Sekar'a (cehenneme) ne soktu?"

Kâlû lem neku minel musallîn

Onlar şöyle derler: "Biz namaz kılanlardan değildik."

Ve lem neku nut’ımul miskîn

"Yoksula yedirmezdik."

Ve kunnâ nehûdu maal hâidîn

"Bâtıla dalanlarla birlikte biz de dalardık."

Ve kunnâ nukezzibu bi yevmid dîn

"Ceza gününü de yalanlıyorduk."

Hattâ etânel yakîn

"Nihayet ölüm bize gelip çattı."

Fe mâ tenfeuhum şefâatuş şâfiîn

Artık şefaatçilerin şefaati onlara fayda vermez.

Fe mâ lehum anit tezkireti mu’rıdîn

Böyle iken onlara ne oluyor da, öğütten yüz çeviriyorlar?

Ke ennehum humurun mustenfireh

(50-51) Onlar sanki arslandan kaçan yaban eşekleridirler.

Ferret min kasvereh

(50-51) Onlar sanki arslandan kaçan yaban eşekleridirler.

Bel yurîdu kullumriin minhum en yu’tâ suhufen muneşşereh

Hatta onlardan her bir kişi, kendisine açılmış sahifeler verilmesini istiyor.

Kellâ, bel lâ yuhâfûnel âhıreh

Hayır, hayır! Onlar ahiretten korkmuyorlar.

Kellâ innehu tezkireh

Hayır, düşündükleri gibi değil! Şüphesiz bu (Kur'an) bir uyarıdır.

Fe men şâe zekereh

Artık kim dilerse ondan öğüt alır.

Ve mâ yezkurûne illâ en yeşâallâh, huve ehlut takvâ ve ehlul magfireh

Bununla beraber, Allah dilemedikçe öğüt alamazlar. O takvaya (kendisine karşı gelmekten sakınılmaya) ehil olandır, bağışlamaya ehil olandır.