Sâffât

Ves sâffati saffâ

(1-4) Saf bağlayıp duranlara, haykırarak sevk edenlere ve zikri (Allah'ın kelâmını) okuyanlara andolsun ki, sizin ilahınız gerçekten bir tek ilahtır.

Fez zâcirâti zecrâ

(1-4) Saf bağlayıp duranlara, haykırarak sevk edenlere ve zikri (Allah'ın kelâmını) okuyanlara andolsun ki, sizin ilahınız gerçekten bir tek ilahtır.

Fet tâliyâti zikrâ

(1-4) Saf bağlayıp duranlara, haykırarak sevk edenlere ve zikri (Allah'ın kelâmını) okuyanlara andolsun ki, sizin ilahınız gerçekten bir tek ilahtır.

İnne ilâhekum le vâhıd

(1-4) Saf bağlayıp duranlara, haykırarak sevk edenlere ve zikri (Allah'ın kelâmını) okuyanlara andolsun ki, sizin ilahınız gerçekten bir tek ilahtır.

Rabbus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumâ ve rabbul meşârık

O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. Doğuların da (Batıların da) Rabbidir.

İnnâ zeyyennes semâed dunyâ bi zîynetinil kevâkib

Biz en yakın göğü zinetlerle, yıldızlarla donattık.

Ve hıfzan min kulli şeytânin mârid

Onu itaatten çıkan her şeytandan koruduk.

Lâ yessemmeûne ilel meleil a’lâ ve yukzefûne min kulli cânib

(8-9) Onlar, yüce topluluğu (ileri gelen melekler topluluğunu) dinleyemezler. Kovulmaları için her taraftan taşa tutulurlar. Onlar için sürekli bir azap da vardır.

Duhûran ve lehum azâbun vâsib

(8-9) Onlar, yüce topluluğu (ileri gelen melekler topluluğunu) dinleyemezler. Kovulmaları için her taraftan taşa tutulurlar. Onlar için sürekli bir azap da vardır.

İllâ men hatıfel hatfete fe etbeahu şihâbun sâkib

Ancak onlardan söz kapan olur. Onu da delip geçen bir alev izler (ve yok eder).

Festeftihim e hum eşeddu halkan em men halaknâ, innâ halaknâhum min tînin lâzib

(Ey Muhammed!) Şimdi sen onlara sor: "Kendilerini yaratmak mı daha zor, yoksa yarattığımız diğer şeyleri yaratmak mı? Şüphesiz biz onları yapışkan bir çamurdan yarattık.

Bel acibte ve yesharûn

Hayır, sen (onların haline) şaştın onlar ise alay ediyorlar.

Ve izâ zukkirû lâ yezkurûn

Kendilerine öğüt verildiği zaman öğüt almıyorlar.

Ve izâ raev âyeten yesteshırûn

Bir mucize gördükleri zaman onu alaya alıyorlar.

Ve kâlû in hâzâ illâ sihrun mubîn

(Dediler ki:) "Bu bir büyüden başka bir şey değildir."

E izâ mitnâ ve kunnâ turâben ve izâmen e innâ le meb’ûsûn

"Gerçekten biz, ölüp bir toprak ve kemik yığını haline geldikten sonra mı, biz mi tekrar diriltileceğiz?"

E ve âbâunel evvelûn

"Önceden gelip geçmiş atalarımız da mı?"

Kul neam ve entum dâhırûn

De ki: "Evet, hem de siz aşağılanmış kimseler olarak (diriltileceksiniz)."

Fe innemâ hiye zecretun vâhıdetun fe izâ hum yenzurûn

O ancak şiddetli bir sesten ibarettir. Bir de bakarsın ki onlar (diriltilmiş hazır) beklemektedirler.

Ve kâlû yâ veylenâ hâzâ yevmud dîn

Şöyle diyecekler: "Vay başımıza gelene! Bu beklenen ceza günüdür."

Hâzâ yevmul faslillezî kuntum bihî tukezzibûn

Onlara, "İşte bu, yalanlamakta olduğunuz hüküm ve ayırım günüdür" denilir.

Uhşurûllezîne zalemû ve ezvâcehum ve mâ kânû ya’budûn

(22-24) Allah meleklere şöyle emreder: "Zulmedenleri, eşlerini ve Allah'ı bırakıp da tapmakta olduklarını toplayın, onları cehennemin yoluna koyun ve onları tutuklayın. Çünkü onlar sorguya çekileceklerdir.

Min dûnillâhi fehdûhum ilâ sırâtıl cahîm

(22-24) Allah meleklere şöyle emreder: "Zulmedenleri, eşlerini ve Allah'ı bırakıp da tapmakta olduklarını toplayın, onları cehennemin yoluna koyun ve onları tutuklayın. Çünkü onlar sorguya çekileceklerdir.

Vakıfûhum innehum mes’ûlûn

(22-24) Allah meleklere şöyle emreder: "Zulmedenleri, eşlerini ve Allah'ı bırakıp da tapmakta olduklarını toplayın, onları cehennemin yoluna koyun ve onları tutuklayın. Çünkü onlar sorguya çekileceklerdir.

Mâ lekum lâ tenâsarûn

Onlara, "Ne diye yardımlaşmıyorsunuz?" denir.

Bel humul yevme musteslimûn

Hayır, onlar bugün teslim olmuş kimselerdir.

Ve akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn

Birbirlerine yönelip sorarlar (çekişirler).

Kâlû innekum kuntum te’tûnenâ anil yemîn

Şöyle derler: "Siz bize sağdan gelirdiniz. Bize haktan yana görünürdünüz."

Kâlû bel lem tekûnû mû’minîn

Diğerleri de onlara şöyle derler: "Hayır, siz zaten mü'min kimseler değildiniz."

Ve mâ kâne lenâ aleykum min sultân, bel kuntum kavmen tâgîn

"Bizim, sizin üzerinizde hiçbir hakimiyetimiz yoktu. Hatta siz azgın bir kavimdiniz."

Fe hakka aleynâ kavlu rabbinâ innâ le zâıkûn

"Artık Rabbimizin sözü (azap) bizim hakkımızda gerçekleşti. Biz onu mutlaka tadacağız."

Fe agveynâkum innâ kunnâ gâvîn

"Evet, biz sizi saptırdık. Çünkü biz de sapkın kimselerdik."

Fe innehum yevme izin fîl azâbi muşterikûn

Artık onlar o gün azapta ortaktırlar

İnnâ kezâlike nef’alu bil mucrimîn

İşte biz suçlulara böyle yaparız.

İnnehum kânû izâ kîle lehum lâ ilâhe illallâhu yestekbirûn

Çünkü onlar, kendilerine, "Allah'tan başka hiçbir ilah yoktur" denildiği zaman inanmayıp büyüklük taslıyorlardı.

Ve yekûlûne e innâ le târikû âlihetinâ li şâirin mecnûn

"Biz, deli bir şair için ilahlarımızı mı terk edeceğiz?" diyorlardı.

Bel câe bil hakkı ve saddakal murselîn

Hayır, öyle değil. O, hakkı getirmiş, (önceki) peygamberleri de tasdik etmiştir.

İnnekum le zâikûl azâbil elîm

Şüphesiz siz mutlaka elem dolu azabı tadacaksınız.

Ve mâ tuczevne illâ mâ kuntum ta’melûn

Siz ancak işlediklerinizin karşılığı ile cezalandırılırsınız.

İllâ ibâdallâhil muhlesîn

Ancak Allah'ın halis kulları başka.

Ulâike lehum rizkun ma’lûm

(41-42) İşte onlar için belli bir rızık, meyveler vardır. Onlar ikram gören kimselerdir.

Fevâkih, ve hum mukremûn

(41-42) İşte onlar için belli bir rızık, meyveler vardır. Onlar ikram gören kimselerdir.

Fî cennâtin naîm

Onlar Naim cennetlerindedirler.

Alâ sururin mutekâbilîn

Koltuklar üzerinde karşılıklı olarak otururlar.

Yutâfu aleyhim bi ke’sin min maîn

(45-46) Onların etrafında cennet pınarından doldurulmuş, berrak ve içenlere lezzet veren kadehler dolaştırılır.

Beydâe lezzetin liş şâribîn

(45-46) Onların etrafında cennet pınarından doldurulmuş, berrak ve içenlere lezzet veren kadehler dolaştırılır.

Lâ fîhâ gavlun ve lâ hum anhâ yunzefûn

Onda baş döndürme özelliği yoktur. Onlar, onu içmekle sarhoş da olmazlar.

Ve indehum kâsırâtut tarfı în

Yanlarında bakışlarını yalnızca kendilerine çevirmiş iri gözlü eşler vardır.

Ke enne hunne beydun meknûn

Sanki onlar (beyazlıklarıyla), saklanmış (gün yüzü görmemiş) yumurtalardır.

Fe akbele ba’duhum alâ ba’dın yetesâelûn

Derken birbirlerine yönelip sorarlar.

Kâle kâilun minhum innî kâne lî karîn

İçlerinden biri der ki: "Benim bir arkadaşım vardı."

Yekûlu e inneke le minel musaddikîn

"Sen de tekrar dirilmeyi tasdik edenlerden misin?" derdi.

E izâ mitnâ ve kunnâ turâben ve izâmen e innâ le medînûn

"Gerçekten biz, ölüp bir toprak ve kemik yığını haline geldikten sonra mı, biz mi hesaba çekileceğiz?"

Kâle hel entum muttaliûn

Konuşan o kimse yanındakilere, "Bakar mısınız, hali ne oldu?" der.

Fettalea fe reâhu fî sevâil cahîm

Kendisi de bakar ve onu cehennemin ortasında görür.

Kâle tallâhi in kidte le turdîn

Ona şöyle der: "Allah'a andolsun, neredeyse beni de helak edecektin."

Ve lev lâ ni’metu rabbî le kuntu minel muhdarîn

"Rabbimin nimeti olmasaydı, mutlaka ben de cehenneme konulanlardan olmuştum."

E fe mâ nahnu bi meyyitîn

(58-59) "Nasıl, ilk ölümümüzden başka ölmeyecek miymişiz? Bize azap edilmeyecek miymiş?"

İllâ mevtetenel ûlâ ve mâ nahnu bi muazzebîn

(58-59) "Nasıl, ilk ölümümüzden başka ölmeyecek miymişiz? Bize azap edilmeyecek miymiş?"

İnne hâzâ le huvel fevzul azîm

Şüphesiz bu (cennetteki nimetlere ulaşmak) büyük bir başarıdır.

Li misli hâzâ fel ya’melil âmilûn

Çalışanlar böylesi için çalışsınlar!

E zâlike hayrun nuzulen em şeceretuz zakkûm

Ziyafet olarak bu mu daha hayırlı, yoksa zakkum ağacı mı?

İnnâ cealnâhâ fitneten liz zâlimîn

Şüphesiz biz onu zalimler için bir imtihan aracı kıldık.

İnnehâ şeceretun tahrucu fî aslil cahîm

O, cehennemin dibinde biten bir ağaçtır.

Tal’uhâ ke ennehu ruûsuş şeyâtîn

Onun meyveleri sanki şeytanların kafalarıdır.

Fe innehum le âkilûne minhâ fe mâliûne min hel butûn

Cehennemlikler ondan yiyecekler ve onunla karınlarını dolduracaklardır.

Summe inne lehum aleyhâ le şevben min hamîm

Sonra onlar için bunun üstüne kaynar sudan karışık bir içecek vardır.

Summe inne merciahum le ilel cahîm

Sonra onların dönüşleri mutlaka cehennemedir.

İnnehum elfev âbâehum dâllîne

Çünkü onlar babalarını sapık kimseler olarak buldular.

Fe hum alâ âsârihim yuhreûn

Kendileri de onların izinden koşa koşa gitmektedirler.

Ve lekad dalle kablehum ekserul evvelîn

Andolsun, onlardan önce, evvelkilerin çoğu da sapmıştı.

Ve lekad erselnâ fî him munzirîn

Andolsun, biz onlara da uyarıcılar göndermiştik.

Fanzur keyfe kâne âkibetul munzerîn

Bak, uyarılanların sonu nasıl oldu!

İllâ ibâdallâhil muhlasîn

Ancak Allah'ın ihlâslı kulları başka.

Ve lekad nâdânâ nûhun fe le ni’mel mucîbûn

Andolsun, Nûh bize dua edip seslenmişti. Biz ne güzel cevap vereniz!

Ve necceynâhu ve ehlehu minel kerbil azîm

Onu ve ailesini o büyük sıkıntıdan kurtardık.

Ve cealnâ zurriyyetehu humul bâkîn

Onun neslini yeryüzünde kalanlar kıldık.

Ve tereknâ aleyhi fîl âhirîn

Sonradan gelenler arasında ona güzel bir ad bıraktık.

Selâmun alâ nûhın fîl âlemîn

Âlemler içinde Nûh'a selam olsun!

İnnâ kezâlike neczîl muhsinîn

İşte biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız.

İnnehu min ibâdinel mû’minîn

Çünkü o, bizim mü'min kullarımızdandı.

Summe agraknel âharîn

Sonra biz, diğerlerini suda boğduk.

Ve inne min şîatihî le ibrâhîm

Şüphesiz İbrahim de onun taraftarlarından idi.

İz câe rabbehu bi kalbin selîm

Hani o, Rabbine temiz bir kalple gelmişti

İz kâle li ebîhi ve kavmihî mâzâ ta’budûn

Hani babasına ve kavmine şöyle demişti: "Siz neye tapıyorsunuz?"

E ifken âliheten dûnallâhi turîdûn

"Allah'ı bırakıp da bir takım uydurma ilahlar mı istiyorsunuz?"

Fe mâ zannukum bi rabbil âlemîn

"O halde Âlemlerin Rabbi hakkında görüşünüz nedir?"

Fe nazara nazraten fîn nucûm

(88-89) İbrahim yıldızlara baktı ve "Ben hastayım" dedi.

Fe kâle innî sakîm

(88-89) İbrahim yıldızlara baktı ve "Ben hastayım" dedi.

Fe tevellev anhu mudbirîn

Bunun üzerine arkalarını dönüp ondan uzaklaştılar.

Ferâga ilâ âlihetihim fe kâle e lâ te’kulûn

İbrahim onların putlarının tarafına gizlice gitti ve şöyle dedi: "Yemez misiniz?"

Mâ lekum lâ tentıkûn

"Ne diye konuşmuyorsunuz?"

Ferâga aleyhim darben bil yemîn

Derken üzerlerine yürüyüp onlara güçlü bir darbe indirdi.

Fe akbelû ileyhi yeziffûn

Kavmi (telaş içinde) koşarak ona doğru geldi.

Kâle e ta’budûne mâ tenhıtûn

İbrahim şöyle dedi: "Yonttuğunuz putlara mı tapıyorsunuz?"

Vallâhu halakakum ve mâ ta’melûn

"Oysa Allah sizi de, yaptığınız şeyleri de yaratmıştır."

Kâlûbnû lehu bunyânen fe elkûhu fîl cahîm

Kavmi, "Onun için bir bina yapın, (içinde ateş yakın) ve onu ateşe atın" dedi.

Fe erâdû bihî keyden fe cealnâ humul esfelîn

Böylece ona bir tuzak kurmak istediler. Biz de onları en alçak kimseler kıldık.

Ve kâle innî zâhibun ilâ rabbî seyehdîn

İbrahim şöyle dedi: "Ben Rabbime (onun emrettiği yere) gideceğim. O bana yol gösterecektir."

Rabbi heb lî mines sâlihîn

"Ey Rabbim! Bana salihlerden olacak bir çocuk bağışla."

Fe beşşernâhu bi gulâmin halîm

Biz de ona uysal bir oğul müjdeledik.

Fe lemmâ belega meahus sa’ye kâle yâ buneyye innî erâ fîl menâmi ennî ezbehuke fanzur mâzâ terâ, kâle yâ ebetif’al mâ tu’meru setecidunî in şâallâhu mines sâbirîn

Çocuk kendisiyle birlikte koşup yürüyecek yaşa gelince İbrahim ona, "Yavrum, ben rüyamda seni boğazladığımı gördüm. Düşün bakalım, ne dersin?" dedi. O da, "Babacığım, emrolunduğun şeyi yap. İnşaallah beni sabredenlerden bulacaksın" dedi.

Fe lemmâ eslemâ ve tellehu lil cebîn

(103-104) Nihayet her ikisi de (Allah'ın emrine) boyun eğip, İbrahim de onu (boğazlamak için) yüz üstü yere yatırınca ona, şöyle seslendik: "Ey İbrahim!"

Ve nâdeynâhu en yâ ibrâhîm

(103-104) Nihayet her ikisi de (Allah'ın emrine) boyun eğip, İbrahim de onu (boğazlamak için) yüz üstü yere yatırınca ona, şöyle seslendik: "Ey İbrahim!"

Kad saddakter ru’yâ, innâ kezâlike neczîl muhsinîn

"Gördüğün rüyanın hükmünü yerine getirdin. Şüphesiz biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız."

İnne hâzâ le huvel belâul mubîn

"Şüphesiz bu apaçık bir imtihandır."

Ve fedeynâhu bi zibhın azîm

Biz, (İbrahim'e) büyük bir kurbanlık vererek onu (İsmail'i) kurtardık.

Ve tereknâ aleyhi fîl âhirîn

Sonradan gelenler arasında ona güzel bir ad bıraktık.

Selâmun alâ ibrâhîm

İbrahim'e selam olsun.

Kezâlike neczîl muhsinîn

İyilik yapanları işte böyle mükafatlandırırız.

İnnehu min ibâdinel mû’minîn

Çünkü o mü'min kullarımızdandı.

Ve beşşernâhu bi ishâka nebiyyen mines sâlihîn

Biz onu salihlerden bir peygamber olarak İshak ile de müjdeledik.

Ve bâreknâ aleyhi ve alâ ishâk, ve min zurriyyetihimâ muhsinun ve zâlimun li nefsihi mubîn

Onu da İshak'ı da uğurlu kıldık. Her ikisinin nesillerinden iyilik yapanlar da vardı, kendine apaçık zulmedenler de.

Ve lekad menennâ alâ mûsâ ve hârûn

Andolsun, biz Mûsâ'ya ve Hârûn'a da lütufta bulunduk.

Ve necceynâ humâ ve kavme humâ minel kerbil azîm

Onları ve kavimlerini o büyük sıkıntıdan kurtardık.

Ve nasarnâhum fe kânû humul gâlibîn

Onlara yardım ettik de onlar galip gelenler oldular.

Ve âteynâ humel kitâbel mustebîn

Biz onlara (hükümlerimizi) açıklayan Kitab'ı (Tevrat'ı) verdik.

Ve hedeynâ humes sırâtal mustekîm

Onları doğru yola ilettik.

Ve tereknâ aleyhimâ fîl âhirîn

Sonradan gelenler arasında onlara güzel birer ad bıraktık.

Selâmun alâ mûsâ ve hârûn

Mûsâ'ya ve Hârûn'a selam olsun.

İnnâ kezâlike neczîl muhsinîn

Şüphesiz biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız.

İnne humâ min ibâdinel mû’minîn

Çünkü onlar mü'min kullarımızdan idiler.

Ve inne ilyâse le minel murselîn

Şüphesiz İlyas da peygamberlerden idi.

İz kâle li kavmihî e lâ tettekûn

Hani kavmine şöyle demişti: "Allah'a karşı gelmekten sakınmaz mısınız?"

Eted’ûne ba’len ve tezerûne ahsenel hâlikîn

(125-126) "Yaratıcıların en güzelini, sizin ve geçmiş atalarınızın Rabbi olan Allah'ı bırakarak "Ba'l'e mi tapıyorsunuz?"

Allâhe rabbekum ve rabbe âbâikumul evvelîn

(125-126) "Yaratıcıların en güzelini, sizin ve geçmiş atalarınızın Rabbi olan Allah'ı bırakarak "Ba'l'e mi tapıyorsunuz?"

Fe kezzebûhu fe inne hum le muhdarûn

Onu yalanladılar. Bu sebeple onlar (cehenneme) götürüleceklerdir.

İllâ ibâdallâhil muhlasîn

Ancak Allah'ın ihlâslı kulları başka.

Ve tereknâ aleyhi fîl âhirîn

Sonradan gelenler içerisinde ona güzel bir ad bıraktık.

Selâmun alâ ilyâsîn

İlyas'a selam olsun

İnnâ kezâlike neczîl muhsinîn

Şüphesiz biz iyilik yapanları böyle mükafatlandırırız

İnnehu min ibâdinel mû’minîn

Çünkü o bizim mü'min kullarımızdandı.

Ve inne lûtan le minel murselîn

Şüphesiz Lût da peygamberlerdendi.

İz necceynâhu ve ehlehû ecmaîn

(134-135) Hani biz onu ve geride kalanlar arasındaki yaşlı bir kadın (kâfir olan eşi) dışında bütün ailesini kurtarmıştık.

İllâ acûzen fîl gâbirîn

(134-135) Hani biz onu ve geride kalanlar arasındaki yaşlı bir kadın (kâfir olan eşi) dışında bütün ailesini kurtarmıştık.

Summe demmernel âharîn

Sonra da diğerlerini yok ettik.

Ve innekum le temurrûne aleyhim musbihîn

(137-138) Şüphesiz sizler (yolculuklarınız sırasında) sabah akşam onların (harap olmuş) yurtlarına uğrayıp duruyorsunuz. Hâlâ düşünmeyecek misiniz?

Ve bil leyl, e fe lâ ta’kılûn

(137-138) Şüphesiz sizler (yolculuklarınız sırasında) sabah akşam onların (harap olmuş) yurtlarına uğrayıp duruyorsunuz. Hâlâ düşünmeyecek misiniz?

Ve inne yûnuse le minel murselîn

Şüphesiz Yûnus da peygamberlerdendi.

İz ebeka ilel fulkil meşhûn

Hani o kaçıp yüklü gemiye binmişti.

Fe sâheme fe kâne minel mudhadîn

Gemidekilerle kur'a çekmiş ve kaybedenlerden olmuştu.

Feltekamehul hûtu ve huve mulîm

Böylece, Yûnus kendini kınayıp dururken balık onu yuttu.

Fe lev lâ ennehu kâne minel musebbihîn

(143-144) Eğer o, Allah'ı tespih edip yüceltenlerden olmasaydı, mutlaka insanların diriltileceği güne kadar balığın karnında kalırdı.

Le lebise fî batnihî ilâ yevmi yub’asûn

(143-144) Eğer o, Allah'ı tespih edip yüceltenlerden olmasaydı, mutlaka insanların diriltileceği güne kadar balığın karnında kalırdı.

Fe nebeznâhu bil arâi ve huve sakîm

Derken biz onu hasta bir halde sahile attık.

Ve enbetnâ aleyhi şecereten min yaktîn

Üzerine geniş yapraklı bir ağaç bitirdik.

Ve erselnâhu ilâ mieti elfin ev yezîdûn

Biz onu yüz bin, yahut daha fazla insana peygamber olarak gönderdik.

Fe âmenû fe metta’nâhum ilâ hîn

Nihayet onlar iman ettiler. Biz de onları bir süreye kadar geçindirdik.

Festeftihim e li rabbikel benâtu ve lehumul benûn

Ey Muhammed! Onlara sor: Kız çocukları Rabbinin de, erkek çocukları onların mı?

Em halaknel melâikete inâsen ve hum şâhidûn

Yoksa biz melekleri dişi olarak yaratmışız da onlar şahid mi bulunuyorlarmış?

E lâ innehum min ifkihim le yekûlûn

(151-152) İyi bilin ki onlar kendi uydurmaları olarak, "Allah çocuk sahibi oldu" diyorlar. Onlar elbette yalan söylüyorlar.

Veledallâhu ve innehum le kâzibûn

(151-152) İyi bilin ki onlar kendi uydurmaları olarak, "Allah çocuk sahibi oldu" diyorlar. Onlar elbette yalan söylüyorlar.

Astafel benâti alel benîn

Yoksa Allah kızları erkeklere tercih mi etti?

Mâ lekum, keyfe tahkumûn

Neyiniz var? Nasıl hüküm veriyorsunuz!

E fe lâ tezekkerûn

Hiç düşünmüyor musunuz?

Em lekum sultânun mubîn

Yoksa sizin apaçık bir deliliniz mi var?

Fe’tû bi kitâbikum in kuntum sâdikîn

Eğer doğru söyleyen kimseler iseniz getirin (bu delili içeren) kitabınızı!

Ve cealû beynehu ve beynel cinneti nesebâ, ve lekad alimetil cinnetu innehum le muhdarûn

Allah ile cinler arasında da nesep bağı kurdular. Oysa cinler de kendilerinin Allah'ın huzuruna getirileceklerini bilirler.

Subhânallâhi ammâ yasifûn

Allah onların nitelendirdiği şeylerden uzaktır, yücedir.

İllâ ibâdallâhil muhlasîn

Ancak Allah'ın ihlâslı kulları bunlar gibi değildir.

Fe innekum ve mâ ta’budûn

(161-163) (Ey müşrikler!) Ne siz ve ne de taptıklarınız cehenneme gireceklerden başkasını kandırıp Allah'ın yolundan saptırabilirsiniz.

Mâ entum aleyhi bi fâtinîn

(161-163) (Ey müşrikler!) Ne siz ve ne de taptıklarınız cehenneme gireceklerden başkasını kandırıp Allah'ın yolundan saptırabilirsiniz.

İllâ men huve sâlil cahîm

(161-163) (Ey müşrikler!) Ne siz ve ne de taptıklarınız cehenneme gireceklerden başkasını kandırıp Allah'ın yolundan saptırabilirsiniz.

Ve mâ minnâ illâ lehu makâmun ma’lûm

(Melekler derler ki:) "Bizim her birimizin bilinen bir makamı vardır."

Ve innâ le nahnus sâffûn

"Şüphesiz biz (orada) saf duranlarız."

Ve innâ le nahnul musebbihûn

"Şüphesiz biz (Allah'ı) tespih edip yüceltenleriz."

Ve in kânû le yekûlûn

(167-169) Müşrikler) şunu da söylüyorlardı: "Eğer yanımızda öncekilere verilen kitaplardan bir kitap olsaydı, elbette biz ihlâslı kullar olurduk."

Lev enne indenâ zikren minel evvelîn

(167-169) Müşrikler) şunu da söylüyorlardı: "Eğer yanımızda öncekilere verilen kitaplardan bir kitap olsaydı, elbette biz ihlâslı kullar olurduk."

Le kunnâ ibâdallâhil muhlasîn

(167-169) Müşrikler) şunu da söylüyorlardı: "Eğer yanımızda öncekilere verilen kitaplardan bir kitap olsaydı, elbette biz ihlâslı kullar olurduk."

Fe keferû bih, fe sevfe ya’lemûn

Fakat (kitap gelince) onu inkar ettiler. Yakında (sonlarının ne olacağını) bilecekler.

Ve lekad sebekat kelimetunâ li ibâdinel murselîn

Andolsun, peygamber olarak gönderilen kullarımız hakkında şu sözümüz geçmişti

İnnehum le humul mensûrûn

"Onlara mutlaka yardım edilecektir."

Ve inne cundenâ le humul gâlibûn

"Şüphesiz ordularımız galip gelecektir."

Fe tevelle anhum hattâ hîn

O halde bir süreye kadar onlardan yüz çevir

Ve ebsirhum fe sevfe yubsirûn

Gözetle onları, yakında onlar da görecekler.

E fe bi azâbinâ yesta’cilûn

Yoksa onlar azabımızı acele mi istiyorlar?

Fe izâ nezele bisâhatihim fe sâe sabâhul munzerîn

Fakat azabımız onların yurtlarına indiğinde o uyarılmış olanların sabahı ne kötü olur!

Ve tevelle anhum hattâ hîn

Ey Muhammed! Bir süreye kadar onlardan yüz çevir.

Ve ebsir fe sevfe yubsirûn

(Bekle ve) gör. Onlar da yakında görecekler.

Subhâne rabbike rabbil izzeti ammâ yasifûn

Senin Rabbin; kudret ve şeref sahibi olan Rab, onların nitelendirdiği şeylerden uzaktır, yücedir.

Ve selâmun alel murselîn

Peygamberlere selam olsun.

Vel hamdu lillâhi rabbil âlemîn

Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah'a mahsustur.