Kalu ya ebana inna zehebna nestebiku ve terakna yusufe ınde metaına fe ekelehuz zi’b ve ma ente bi mu’minil lena ve lev kunna sadikıyn

Türkçe meal

Akşam üstü ağlayarak babalarına geldiklerinde: "Ey babamız! İnan olsun biz yarış yapıyorduk; Yusuf'u eşyamızın yanına bırakmıştık; bir kurt onu yedi. Her ne kadar doğru söylüyorsak da sen bize inanmazsın" dediler.